Company of Heroes

Pagsusuri ni Norviv

Ang mahalagang kaibahan ng Company of Heroes sa maraming mobile strategy game ay ang hinihingi nitong pag-iisip habang nagbabago ang sitwasyon sa labanan. Hindi lang ito tungkol sa pagpili ng yunit at pagpapadala rito sa kalaban; kailangan kong bantayan kung saan sila naroroon, kung anong utos ang ibinigay ko, at kung makatuwiran pa ba ang plano kapag nag-iba ang takbo ng engkuwentro. Bilang real-time strategy game tungkol sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, mas nakasentro ito sa pagbibigay ng mga taktikal na pasya kaysa sa mabilisang pagpindot lamang.

Para sa akin, doon nagmumula ang kasiyahan nito: puwedeng magsimula ang isang labanan na maayos ang plano, pero kailangang baguhin ang kilos ng hukbo kapag hindi na gumagana ang unang diskarte. Mas nakakahatak ito kaysa sa mga larong strategy na pangunahing nakasalalay sa pag-iipon ng mapagkukunan o paghihintay sa susunod na upgrade. Kung gusto mo ng labanang kailangan mong bantayan at pag-isipan habang nangyayari, mas malapit ito sa hinahanap mo.

Ang taktika ang sentro ng bawat desisyon

Sa halip na tratuhin ang buong mapa na para bang iisang malaking utos lang ang kailangan, mas kapaki-pakinabang na hatiin sa isip ang mga problema. Saan ko gustong maglagay ng mga yunit? Aling bahagi ng sitwasyon ang dapat kong bantayan muna? May pagkakataon bang mas mabuti ang pag-atras o pagbabago ng direksiyon kaysa ipilit ang unang plano? Ang mga ganitong tanong ang nagbibigay ng bigat sa bawat kilos at nagpapaiba sa karanasan sa simpleng pag-click at pag-atake.

Ang ganitong lapit ay may kapalit: hindi ito ang larong bubuksan ko kapag gusto ko lang magpalipas ng ilang segundo nang walang gaanong atensiyon. Kapag abala ang isip ko, mas madali akong magkamali sa pag-unawa sa nangyayari at sa mga utos na ibinibigay ko. Mas bagay ito kapag kaya kong tumutok nang tuluy-tuloy sa isang laban, kahit hindi ko kailangang maglaan ng buong hapon sa bawat pagkakataon.

May halaga rin ang pagtingin sa mga pagkakamali bilang bahagi ng pagkatuto. Kapag hindi umubra ang isang hakbang, nakatutulong na isipin kung anong desisyon ang nagtulak sa problema, sa halip na basta ulitin ang parehong utos. Sa ganitong paraan, nagiging mas malinaw kung kailangan kong baguhin ang puwesto ng mga yunit, bagalan ang takbo ng pagpapasya, o unahin ang ibang bahagi ng labanan. Mas gumagana ang maingat na pagbabasa ng sitwasyon kaysa sa sunod-sunod na padalos-dalos na utos.

Mas natural sa maiikling sesyon na may iisang layunin

Isang makatotohanang paraan ng paglalaro para sa akin ay buksan ito kapag may malinaw akong puwang ng oras, gaya ng paghihintay sa biyahe o pagpapahinga pagkatapos ng trabaho. Sa halip na simulan ang laro nang walang plano at tumigil sa gitna kapag may ibang gawain, mas maayos kung nakatuon ako sa isang misyon o malinaw na layunin sa bawat sesyon. Dahil kailangan kong sundan ang galaw ng labanan, mas kaunti ang abala kapag hindi ako palipat-lipat sa ibang app o gawain.

Kung maikli lang ang oras ko, hindi ko ipinapalagay na makakakuha ako ng kasiya-siyang karanasan sa bawat sandaling paglalaro. Ang taktika ay hindi lang nakasalalay sa pagpindot ng susunod na utos; mahalaga ring maintindihan kung bakit ko ito ibinibigay. Kaya kung may ilang minuto lang ako at gusto kong mabilis na makaramdam ng progreso nang hindi kailangang mag-isip, mas bagay sa akin ang mas magaan na mobile game. Dito, mas sulit ang oras kapag handa akong magbigay ng pansin.

May praktikal ding pakinabang ang pagpasok sa isang laban na may maliit na layuning sinusubaybayan ko, sa halip na subukang ayusin ang lahat nang sabay-sabay. Maaari kong unahin ang pag-unawa sa sitwasyon, saka tingnan kung aling bahagi ng plano ang nangangailangan ng pagbabago. Hindi ito sikreto o dagdag na feature; isa itong paraan para hindi maging magulo ang real-time na pagpapasya, lalo na kung hindi pa sanay ang kamay ko sa touchscreen.

Touchscreen, ritmo, at mga kapalit ng paglalaro sa telepono

Sa mobile, ang pangunahing hamon ay hindi lang kung kaya bang magbigay ng utos ang interface, kundi kung komportable ba akong gumawa ng maraming pasya sa mas maliit na screen. Sa unang subok, maaaring mas mabagal ako kaysa sa paglalaro sa computer dahil kailangan kong masanay sa pagkontrol gamit ang daliri. Kahit gumaan ang pag-navigate sa paglipas ng panahon, may mga sandaling gusto kong huminto muna, tingnan ang sitwasyon, at saka kumilos sa halip na magmadali.

Kung sanay ka sa strategy games na nagaganap sa real time, malamang pamilyar ang pangangailangang manatiling alerto, pero hindi awtomatikong ibig sabihin nito na magiging madali ang paglipat sa touchscreen. Makabubuting paglaanan ng kaunting panahon ang pag-aaral ng mga kontrol bago magmadali sa mga utos. Para sa akin, mas mahusay na magsimula nang mahinahon at unahin ang malinaw na pagpapasya kaysa subukang maging mabilis agad. Ang bilis ay hindi gaanong mahalaga kung hindi ko naman alam kung anong resulta ang inaasahan ko sa utos.

Hindi rin ito kapareho ng mga turn-based strategy game, kung saan puwede akong mag-isip nang walang agarang pagbabago habang naghihintay. Dito, bahagi ng hamon ang sabay na pagmamasid at pagdedesisyon. Kung mas gusto mo ang mabagal na pagpaplano, mas gusto mong suriin ang bawat galaw bago umusad ang laban, o mas gusto mong maglaro habang madalas maputol ang atensiyon mo, maaaring mas komportable ang turn-based na alternatibo. Sa kabilang banda, kung gusto mo ang pakiramdam ng pag-aangkop habang umuusad ang labanan, may sariling hatak ang real-time na estilo nito.

May isa pang mahalagang pagkakaiba sa mas karaniwang mga larong pang-mobile na nakasentro sa maiikling gantimpala o paulit-ulit na pag-unlad. Dito, mas nararamdaman ko ang saysay ng mismong desisyon sa laban kaysa sa pag-log in para kolektahin ang kung anu-ano. Hindi iyon nangangahulugang mas mahusay ito para sa lahat: ang mas mabigat na taktikal na atensiyon ay puwedeng maging lakas para sa isang manlalaro at dahilan para umiwas naman ang iba.

Multiplayer para sa gustong sumubok laban sa ibang tao

May online multiplayer ang laro, kaya hindi lang mga misyon ang bahagi ng karanasan. Para sa akin, nagbabago ang pakiramdam ng pagdedesisyon kapag kalaban ang ibang tao sa halip na umasa lamang ako sa hamon ng isang misyon. Mas nagiging makabuluhan ang pag-angkop sa sitwasyon, dahil hindi ko dapat ipagpalagay na pareho lang ang takbo ng bawat laban. Gayunman, mas bagay ito sa oras na handa akong tumutok sa aktuwal na laro, hindi kapag alam kong baka kailangan kong huminto anumang sandali.

Kung ang pangunahing habol mo ay makipaglaro online, isipin muna kung komportable ka sa real-time strategy sa touchscreen. Ang pagkakaroon ng multiplayer ay kaakit-akit, pero hindi nito inaalis ang pangangailangang matutunan ang kontrol at maging maingat sa mga utos. Kung mas gusto mong maglaro nang mag-isa, hindi kailangang iyon lang ang dahilan para piliin o tanggihan ito: mas mahalagang tanungin kung gusto mo ang taktikal na estilo at ang paraan ng pagkontrol.

Para sa bagong manlalaro, makabubuting subukan muna ang mga pangunahing kontrol at maunawaan kung paano ka mag-iisip sa gitna ng laban bago umasa sa online na kompetisyon bilang pangunahing dahilan ng pagbili. Kapag malinaw na sa iyo kung paano ka gustong magplano at tumugon, mas madali mong matitimbang kung masaya ka sa pagharap sa ibang tao. Hindi ko ituturing ang multiplayer bilang kapalit ng pagkatuto; mas sulit ito kapag alam ko na kung paano magpasiya sa ilalim ng pressure.

Gastos, pagpili, at kung sino ang makikinabang

Isa itong bayad na laro na nagkakahalaga ng ₱299.00, kaya mas mabuting isipin ito bilang pagbili ng isang partikular na uri ng karanasan, hindi bilang libreng pampalipas-oras na susubukan ko lang nang walang gaanong pag-iisip. May mga in-app purchase ding mula ₱89.00 hanggang ₱775.00 bawat item. Dahil may dagdag na gastos na maaaring pag-isipan, mainam na magpasya batay sa kung talagang gusto mo ang taktikal na gameplay bago gumastos pa. Para sa akin, mas mahalagang tanong ang “Mag-e-enjoy ba ako sa ganitong klase ng laban?” kaysa “May iba pa ba akong puwedeng bilhin dito?”

Kung gusto mo ng malinaw na taktikal na hamon, mahilig magplano habang umuusad ang laban, at interesado sa larong nakaugat sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, malamang mas mauunawaan mo kung bakit ito hinahanap ng ibang strategy fan. Si Feral Interactive ang developer nito, at inilabas ang laro noong Setyembre 9, 2020. Nasa 4.5 ang average rating nito mula sa humigit-kumulang 22,000 rating, na nagbibigay ng kapaki-pakinabang na palatandaan sa pangkalahatang pagtanggap, pero hindi nito matitiyak na babagay sa iyo ang estilo.

May mahigit 100,000 install ito at humigit-kumulang 1,100 review. Binigyan ito ng rating na 16+, kaya mahalagang isaalang-alang iyon kung pipili ka ng larong lalaruin ng mas batang miyembro ng pamilya. Hindi rin dapat ipagkamali ang popularidad sa pagiging bagay sa lahat: maaaring maraming nasiyahan, pero kung mas gusto mo ang mabilis na aksiyon na hindi nangangailangan ng pagpaplano, o ayaw mo sa real-time na tensiyon, mas makabubuting pumili ng ibang uri ng laro.

Pinakamalakas ang kaso nito para sa taong may pasensiya sa pag-aaral ng mga kontrol at gustong maramdaman na may saysay ang bawat taktikal na pagpili. Mas kaunti ang maiaalok nito sa naghahanap ng simpleng laro na puwedeng iwan at balikan nang hindi inaalala ang takbo ng laban. Kung hindi mo pa alam kung anong uri ang mas gusto mo, pag-isipan kung nasisiyahan ka ba sa real-time na pagpapasya o mas gusto mong magplano nang paisa-isa sa isang turn-based na laro. Sagot sa tanong na iyon ang higit na makatutulong sa pagpili.

Ang mahalagang kaibahan ng Company of Heroes sa maraming mobile strategy game ay ang hinihingi nitong pag-iisip habang nagbabago ang sitwasyon sa labanan. Hindi lang ito tungkol sa pagpili ng yunit at pagpapadala rito sa kalaban; kailangan kong bantayan kung saan sila naroroon, kung anong utos ang ibinigay ko, at kung makatuwiran pa ba ang plano kapag nag-iba ang takbo ng engkuwentro. Bilang real-time strategy game tungkol sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, mas nakasentro ito sa pagbibigay ng mga taktikal na pasya kaysa sa mabilisang pagpindot lamang.

Para sa akin, doon nagmumula ang kasiyahan nito: puwedeng magsimula ang isang labanan na maayos ang plano, pero kailangang baguhin ang kilos ng hukbo kapag hindi na gumagana ang unang diskarte. Mas nakakahatak ito kaysa sa mga larong strategy na pangunahing nakasalalay sa pag-iipon ng mapagkukunan o paghihintay sa susunod na upgrade. Kung gusto mo ng labanang kailangan mong bantayan at pag-isipan habang nangyayari, mas malapit ito sa hinahanap mo.

Unang tingin at Gameplay

Pagbukas ko pa lang ng Company of Heroes, agad na akong nahulog sa ganda ng graphics nito. Ang high-definition visuals ay talagang kamangha-mangha para sa isang mobile game. Parang nasa loob ka ng pelikula tungkol sa World War II, at bawat detalye ay talagang pinaghirapan. Sa unang tingin pa lang, alam mo nang hindi basta-basta ang larong ito.

Ang gameplay naman, aba, hindi rin papatalo. Ito ay isang real-time strategy game kung saan kailangan mong pamahalaan ang iyong hukbo, magplano ng mga estratehiya, at talunin ang kalaban. Kung mahilig ka sa mga larong kailangan ng malalim na pag-iisip, naku, bagay na bagay ito sa’yo!

Kontrol at Interface

Sa simula, medyo nag-alinlangan ako kung magiging mahirap bang kontrolin ang aking mga yunit gamit lamang ang touchscreen. Pero, nagkamali ako. Ang intuitive na interface nito ay nagpagaan ng lahat ng aking alalahanin. Madali lang mag-navigate at magbigay ng utos sa mga sundalo. Isang swipe lang, at pwede mo nang i-deploy ang iyong mga tangke o magpatrulya ng mga yunit sa iyong teritoryo.

May mga simpleng tutorial din na magtuturo sa'yo ng lahat ng kailangan mong malaman, kaya kahit bago ka pa lang sa ganitong genre, hindi ka mawawala sa ere.

Mga Misyon at Kwento

Isa sa mga nagustuhan ko sa Company of Heroes ay ang malalim na storyline nito. Habang naglalaro ka, mas maiintindihan mo ang kasaysayan at mga taktika ng digmaan. Ang bawat misyon ay may kani-kaniyang kwento na talagang magpapasikip ng iyong dibdib. May mga pagkakataon na talagang mapapaisip ka kung paano mo malalampasan ang mga pagsubok na ibinibigay ng laro.

Kung ika'y isang history buff, tiyak na magugustuhan mo ang historical accuracy ng mga misyon, at kung paano nila ito na-integrate sa gameplay.

Pagganap at Audio

Ang performance ng laro ay sobrang smooth kahit na sa mga mas lumang devices. Wala akong na-encounter na lag o crash habang naglalaro. Ang mga sound effects naman ay parang totoo, mula sa putok ng baril hanggang sa ugong ng eroplano sa himpapawid. Ang bawat tunog ay talagang nagdadagdag sa immersion ng laro.

Ang background music naman ay nagbibigay ng tamang damdamin — minsang nakaka-tense, minsang nag-uudyok, perfect na perfect sa tema ng laro.

Pagiging Worth It

Sa mga nagtataka kung sulit ba ang laro, ang masasabi ko ay oo. Ang Company of Heroes ay nagbibigay ng kakaibang karanasan sa mobile gaming. Kung gusto mo ng isang laro na hindi lang basta-basta, na may lalim at hamon, ito na iyon. Isang paalala lang, maglaan ka ng sapat na oras dahil talagang nakakaadik ito!

Kung handa ka nang maging isang commander at harapin ang mga pagsubok sa digmaan, i-download mo na ang Company of Heroes at simulan na ang iyong misyon!